A A A

Natura

Psy posądzane są często o cynizm i przesadny sceptycyzm. Tymczasem są to jedynie ich maski, pod którymi ukrywają naturę istot wątłych i wrażliwych. Przywdziewają je po to, aby wyrzucić z siebie nagromadzone negatywne emocje i rozczarowania. Gdy Psom mija okres wzmożonego ponurego nastawienia do życia, stają się na powrót wielkoduszne, bezinteresowne, szlachetne i lojalne wobec rzeczywistości, zdominowanej przez bezpardonową walkę, rywalizację i prawo silniejszego. Nikt nie rozumie prawa dżungli tak dobrze jak Pies - oswojony i udomowiony zachował pamięć swej pierwotnej natury. Gdyby pozbawiony był środowiska ludzi, mógłby wrócić do swych źródeł i stosować się do praw przodków, tych praw, od których chce odejść, żyjąc wśród ludzi.

Większości Psów niezbędny jest silny przywódca, który potrafiłby należycie ocenić i wykorzystać ich zalety. Psy czują się wtedy zwolnione od ciężaru wątpliwości emocjonalnych i wahań i gotowe do wykonania każdej pracy, spełnienia każdego obowiązku, bez oglądania się na zapłatę czy choćby pochwałę. Potrafią pokazać się wreszcie z najlepszej strony, sprawić, aby inni poczuli się szczęśliwi, pomóc im rozwiązać trudne problemy. Świat ma okazję przekonać się, że kierują nimi nie osobiste ambicje i chęć korzyści, a wspólne dobro i sprawiedliwość.

Większość osób urodzonych w roku Psa obdarzona jest wieloma zaletami. Wśród nich mogą być wojownicy, stojący na straży dobra i sprawiedliwości, filozofowie, targani wewnętrznymi wątpliwościami i poszukujący drogi ewolucji społecznej i duchowi nauczyciele, zdolni do udzielenia pomocy w trudnej sytuacji konkretnemu człowiekowi. Tego pokroju nauczycielem był m.in. Sokrates, urodzony w roku Psa, stał się najwybitniejszym filozofem epoki antycznej. Tylko ten rodzaj człowieka filozofa był w stanie znieść przy sobie swarliwą żonę, a na pytanie ucznia, niepewnego czy ma się ożenić, odpowiedzieć: "Żeń się; jeśli ci się uda, będziesz szczęśliwy, jeśli nie - zostaniesz filozofem".

Psy, które nie znalazły sobie pana, stają się filozofami i próbują znaleźć oparcie w poznaniu i zrozumieniu praw wyższych, rządzących życiem na Ziemi i ewolucją Wszechświata. Jako filozof Pies jest osobą otwartą i miłą, ale mniej towarzyską i bardziej zależną od zespołu i przywództwa innych osób, a jednocześnie tym usilniej broniącą swych praw do własnych przekonań i odrębności swego świata wewnętrznego.

Pies dzieli często ludzi, świadomie lub nieświadomie, na dwie kategorie - dobrych lub złych, przyjaciół lub wrogów. Nie rozróżnia odcieni i niuansów, jest daltonistą i postrzega wszystko w czarno-białych barwach. Zanim pozwoli komuś zbliżyć się do siebie i zanim sam wyzbędzie się nieufności w stosunku do drugiego człowieka, minie sporo czasu, musi najpierw dokładnie poznać jego zalety i wady. Gdy z kolei przełamie się i zaufa, zdania już raczej nie zmieni. Dopóki jednak wątpi i ma zastrzeżenia do intencji i szczerości drugiej osoby, może zachowywać się w stosunku do niej nieoględnie i niesprawiedliwie. Podobne postępowanie Psa jest jednocześnie swoistym testem i próbą zrozumienia innych ludzi.

Głośno zachowujący się Pies jest w gruncie rzeczy niegroźny dla otoczenia, dopiero gdy milczy, staje się potencjalnie niebezpieczny. Jego milczenie oznacza zazwyczaj, że podjął już decyzję. Do radykalnych posunięć czuje się zmuszony w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia, gdy atakowane jest jego prywatne terytorium lub najbliżsi. Cierpliwy i wyrozumiały dla przyjaciół, dla wrogów potrafi być bezkompromisowy i bezlitosny.

Niezależnie od zajmowanego stanowiska i pozycji społecznej Psy pozostają do końca życia niepewne swej wartości, poczynań i uczuć. Nigdy nie są przekonane do końca o słuszności swych decyzji, do pełni szczęścia potrzebna im jest aprobata i zachęta otoczenia. Dopiero pozytywny oddźwięk, z jakim spotyka się ich postawa i działanie, pozwala im zrozumieć własną wartość i pielęgnować poczucie własnej godności.

Pies, który w młodości reprezentuje często poglądy radykalne i ekscentryczne, z biegiem czasu staje się zwolennikiem utrzymania istniejącego porządku, a w podeszłym wieku może okazać się nawet nieprzejednanym konserwatystą. Z kolei druga kategoria osób urodzonych w roku Psa rozwija swe przekonania w odwrotnej kolejności - zaczyna od głębokiego przywiązania do zasad współżycia i obowiązujących norm społecznych, zaś zwykle po upływie 29,5 lat (pełny cykl Saturna) zmienia przekonania, system wartości i niejednokrotnie rozpoczyna życie całkiem odmienne od tego, jakie wiodła przedtem.

Pies, który zdaje sobie sprawę, że cieszy się społecznym poparciem i wie, że prawo ma po swojej stronie, staje się twardy i nieprzejednany. Trudno jest go wtedy skłonić do zmiany stanowiska lub cokolwiek mu wyperswadować. Rwie na strzępy przytaczane argumenty i niezbite dowody, odpiera ataki inteligentnie, w sposób nieubłaganie logiczny i precyzyjny. W ferworze walki gotów jest "pogryźć" nawet przyjaciela. Podobne predyspozycje mogą okazać się dla niego przydatne, jeśli myśli o zrobieniu kariery politycznej.

Większości osób urodzonych w roku Psa nie przeszkadza ani ich podeszły wiek, ani słabe zdrowie w toczeniu boju z siłami zła. Każde wołanie o ratunek mobilizuje ich siły i zmusza do działania. Gdy zaś czują opiekę i wsparcie wyższych sił, potrafią poświęcić nawet życie dla dobra idei i tryumfu sprawiedliwości. Ten właśnie typ Psa reprezentuje m.in. Joanna d'Arc.